De Erfenis

Als dagelijks bereider van cappuccino hoefde ik het bakkie van de van mij vervreemde vrouw tegenover mij niet eens te proeven. Het was even troosteloos als die dag, die dag ergens voor Kerst, de Kerst die ik nooit meer met haar zou vieren. Ooit behoorde ze tot mijn stam, die vrouw, maar nu was ze onherkenbaar, vervreemd van de belangrijke zaken waar het leven om draait. Het was de dag dat mijn zus afscheid van mij nam. De schijn ophouden vond ze wel OK, want we zouden elkaar ‘gewoon’ begroeten als we elkaar tegen zouden komen. De schijn ophouden…. ik kon me niet voorstellen dat mijn voorouders zich daarmee bezig hielden.

Ik vroeg me af wie zich mij nog zou herinneren over een paar eeuwen en of er überhaupt nog mensen zouden zijn die een erfenis zouden achterlaten voor nieuwe generaties. Nee, niet die geldelijke erfenis die zo belangrijk was voor de cappuccino-drinkende vrouw tegenover mij, maar de erfenis als een voetafdruk in de geschiedenis en de toekomst. Vroeger wist men wat onze voorouders deden en hoe ze leefden, Hun namen leefden voort in verhalen die werden doorgegeven van generatie op generatie. Tegenwoordig gaan we troosteloos dood: opa was een fijne vent. That’s it! Misschien dat een nummer 14 nog een tijd herinnerd zal worden, maar kun je een held zijn als je leven in het teken stond van een spelletje? Wie heft het (intellectuele) zwaard nog om zijn gezin, zijn ouders en zijn vaderland te verdedigen? Wie sterft er nog voor zijn vaderland, zijn voorouders en de kinderen van toekomstige generaties?

Met het sociaal construeren van allerlei subculturen zijn we niet meer te onderscheiden als een ras, cultuur of stam. We zijn elk raakvlak met het verleden en de toekomst kwijt en leven alleen nog maar in het decadente heden. Het is 2017, het ‘hoogtepunt’ van de maakbare wereld, de communistische celebrity wereld die ontdaan is van elke vorm van oorspronkelijkheid, historie en natuur. Dagelijks kneden we als uit klei onbestaanbare subculturen die we een plaats op het internet geven. Zo zijn er bijvoorbeeld op internet communities van mensen die gemeenschap hebben met mensen van hetzelfde geslacht, gemeenschappen die mensen ‘verbindt’ met computerspelletjes of van mensen met tatoos. Het wemelt van de subculturen op het internet. Maar er is natuurlijk maar één gemeenschap. Dat is die van je volk, van je mensen, van je land(en) en je tradities.

Of ik excuses wilde maken. Ik kon me niet voorstellen dat mijn voorouders excuses gemaakt zouden hebben als zij streden voor de goede zaak: hun familie en vaderland. Zou ik het niet juist erger maken als ik excuses zou aanbieden? Is daadwerkelijk bewezen dat je je daar beter bij gaat voelen, zoals new agemensen beweren? Zou ik mezelf niet wegzetten als een watje en me onderwerpen aan onderwerping? Ik vroeg me af of er in andere culturen ook excuses gemaakt werden. Of de Russen ooit excuses hadden gemaakt voor de Holodomor, de genocide op de Oekraïeners ten tijde van Stalin. Of de Mexicanen ooit excuses hadden aangeboden voor het uit levende mensen snijden van harten door de Azteken. Ik vroeg me af of de excusesindustrie die we dagelijks zien geen teken van zwakte is. Als je echt een blunder maakt, maak je maar excuses – prima – maar als je opkomt voor je ouders…..? Is het aanbieden van excuses niet typisch iets van Europese culturen? Of zij ook haar excuses zou aanbieden, vroeg ik nog om tenminste sámen ten onder te gaan in lafheid. Nee. De van haar stam vervreemde vrouw had immers niets fout gedaan. Zelfs je vervreemden van je stam is geen doodzonde meer. Alles is heilig in onze celebrity kerk. Ik bood netjes mijn excuses aan en was trots. Heel trots.

“Er blijft niets voor je over”, zei ze verheven, refererend aan de erfenis. “Het is nu allemaal geregeld”. Ik besefte dat dat er niets geregeld was voor volgende generaties en dat mijn voorouders bloed en zweet gelaten hadden voor een troosteloos bakje cappuccino in een troosteloze horecazaak aan het Vrijthof in Maastricht.

By | 2017-11-28T12:11:18+00:00 mei 17th, 2017|Categories: Column, Identiteit|Tags: , , |0 Comments

About the Author:

Leave A Comment

This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.

This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.

This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.

This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.